อำลาอาลัย สจว 110

วันที่ 26 เมษายน 2555  วันสุดท้ายสำหรับการศึกษาหลักสูตรจิตวิทยาฝ่ายอำนวยการ เพื่อนข้าราชการแต่งชุดขาวสวยงามทุกคน วันนี้เรามีพิธีปัจฉิมนิเทศ และรับประกาศนียบัตร ทุกคนดีใจ ในขณะเดียวกันก็ใจหาย ที่พวกเราต้องจากกันแยกย้ายกันไปสู่หน้าที่หลักของแต่ละท่าน รู้สึกเสียดายบรรยากาศเก่าที่นั่งเรียนหนังสือร่วมกันทุกเช้า

ท่านผู้อำนวยการสถาบันจิตวิทยาความมั่นคง พลตรีปานศิริ มีผล กล่าวให้โอวาท พร้อมทั้งชื่นชมในความสามัคคี ร่วมแรงร่วมใจของเพื่อนๆสจว 110 ทุกท่าน ที่มีความรักสามัคคี ฟันฝ่าอุปสรรค ทำให้งานที่ได้รับมอบหมายสำเร็จ นอกจากนั้นได้มอบภาระหน้าที่ให้กับพวกเราในการช่วยกันปกป้องสถาบันพระมหากษัตริย์ และช่วยกันปฏิบัติการจิตวิทยาเผยแพร่ข้อมูลที่ถูกต้องให้กับหน่วยงานที่เราเกี่ยวข้อง จากนั้นรับประกาศนียบัตร
4 เดือนที่ร่ำเรียนกันมา ทั้งลูกศิษย์ทั้งอาจาร์ย มีหลายความรู้สึก ความไม่ชอบ ความชอบ ความคิดเห็นต่าง ความหลากหลายในวิธีคิดอันติดกายามาแต่กำเนิด ได้เห็นได้รู้ ในวิธีการต่างๆ เรียกว่ามีทุกรส เปรี้ยว หวาน มัน เค็ม  แต่แล้วเหนือสิ่งอื่นใด ความรัก ความสามัคคี ก็นำพาสู่ความให้อภัย ซึ่งกันและกัน พลังเมตตา เหนือกว่าสิ่งใดในหล้า สจว 110 จึงประสพในทุกเรื่อง

วันนี้ขอคาระวะ น้อมความเคารพ สู่อาจาร์ยทุกท่าน ที่ให้การดูแลพวกเราอย่างสม่ำเสมอ อดทน อดกลั้นรับอารมณ์ พวกเราได้อย่างดีเยี่ยม ถึงแม้บางท่านมิได้เป็นผู้ถ่ายทอดวิชาความรู้โดยตรง แต่ก็เป็นอาจาร์ยผู้ชี้แนะการแก้ปัญหา การดูแลใจของพวกเราให้มั่นคง เรียกสติของพวกเรา

โดยเฉพาะท่านผู้อำนวยการสถาบันจิตวิทยาความมั่นคง ท่านพลตรีปานศิริ มีผล อาจาร์ญใหญ่ของ สจว110 ผู้มีความคิดเฉียบแหลมในทุกเรื่อง สามารถนำพาพวกเราเข้าสู่ความสำเร็จได้อย่างยิ่งใหญ่  ท่านเป็นผู้นำที่ทันสมัย ทันต่อเหตุการณ์ และรบได้ชนะด้วยสติปัญญา ความนิ่ง การวางแผน ความเมตตาของท่านทำให้สจว 110 สำเร็จในทุกเรื่อง
สำหรับสถาบันจิตวิทยาแห่งนี้ สำหรับผู้เขียนแล้วมันคือการฝึกความอดทนของจิตใจ การฟันฝ่าอุปสรรคด้วยเป้าหมายร่วมกัน การให้อภัย การทนผู้อื่นกล่าววิพากษ์ด้วยใจสงบ การต่อสู้ที่จะต้องนำเสนอความคิดเห็นให้ผู้อื่นยอมรับ การเสียสละและมุ่งมั่น จนถึงฝึกความนิ่ง ไม่ว่าจะทุกข์หรือสุขอย่างไร  การฝึกคนของสถาบันแห่งนี้ เสมือนการฝึกรบให้ชนะจิตใจตนเองก่อน จึงจะชนะจิตใจผู้อื่น

อ่านเพิ่มเติม »

งานวิจัย สจว 110

รูปแบบการร่วมมือพัฒนาข้ามแดนไทย-พม่า มุ่งสู่ประชาคมอาเซียน โดยใช้ปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงเป็นเครื่องมือ(สังขละบุรีโมเดล)
ขั้นตอนการวิจัย

ขั้นตอนการวิจัย	กพ55	มี.ค55	เมษ55
ขั้นตอนที่ 1. ระยะก่อนทำวิจัย (Pre-Research Phase)เป็นขั้นตอนการเตรียม  ชุมชน เพื่อให้ชุมชนมีความพร้อมในการเข้ามามีส่วนร่วมในการวิจัย 1.1 การสร้างสัมพันธภาพกับชุมชน 1.2 การสำรวจและศึกษาข้อมูลเบื้องต้นของชุมชน เพื่อค้นหาปัญหา 1.3 การคัดเลือกชุมชน ที่ต้องการสำรวจและกำหนดปัญหาที่ต้องแก้ไข 1.4 การเข้าสู่ชุมชน เริ่มดำเนินการสร้างความสัมพันธ์ด้วยการเตรียมรณรงค์ปฏิบัติการจิตวิทยาในเบื้องต้น 1.5 การเตรียมคนและเตรียมเครือข่ายให้เกิดความพร้อมในการลงมือดำเนินงานวิจัย เพื่อทำการสำรวจข้อมูล ศึกษาแนวทางและวิธีการในการแก้ปัญหาที่เกิดขึ้น เพื่อกำหนดหัวชื่อเรื่อง
ขั้นตอนที่ 2. การวางแผนออกแบบการวิจัย (Planning Phase) 2.1 ศึกษาเอกสารทฤษฎีและงานวิจัยที่เกี่ยวข้อง 2.2 เลือกการออกแบบการวิจัย 2.3 สร้างเครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย 2.4 กำหนดกระบวนการในการเก็บรวมรวมข้อมูล 2.5 กำหนดกระบวนการในการวิเคราะห์ข้อมูล 2.6 กำหนดสถิติที่ใช้ในการวิจัย 2.7 เตรียมแผนการปฏิบัติการจิตวิทยา เพื่อรณรงค์สื่อสารความรู้ ที่คณะผู้วิจัยจะสร้างความรู้ที่จำเป็นเพื่อสนับสนุนความร่วมมือการพัฒนาข้ามแดนไทย-พม่า
ขั้นตอนที่ 3 ดำเนินการวิจัย (Research Phase) 3.1การศึกษาชุมชน ศึกษาปัญหาและความต้องการของชุมชนทั้งไทย-พม่าควบคู่ไปกับการให้ความรู้แก่ชุมชน ด้วยการลงพื้นที่สำรวจข้อมูลด้วยแบบสอบถาม 3.2การวิเคราะห์ปัญหาของชุมชน ด้วยการจัดทำโฟกัสกลุ่ม 3.3จัดตั้งคณะทำงานยกร่างรูปแบบการร่วมมือพัฒนาข้ามแดนไทย-พม่า (สังขละบุรีโมเดล) 3.4 ประชุมให้ความรู้เกี่ยวกับกระบวนการร่างรูปแบบการร่วมมือพัฒนาข้ามแดนไทย-พม่า (สังขละบุรีโมเดล) 3.5วิเคราะห์ความต้องการของชาวไทย – พม่า 3.6 วิเคราะห์สภาพปัญหา 3.7วิเคราะห์สิ่งแวดล้อมภายในและภายนอก 3.8 สัมมนาเชิงปฏิบัติการ สร้างกลยุทธ์ จับคู่กลยุทธ์การร่วมมือพัฒนาข้ามแดน 3.9 สัมมนาเชิงปฏิบัติการ กำหนดวิสัยทัศน์ ยุทธศาสตร์ เป้าประสงค์ กลยุทธ์ของการร่วมมือพัฒนาข้ามแดนไทย-พม่า (สังขละบุรีโมเดล) 3.10 ดำเนินการปฎิบัติการจิตวิทยา เพื่อสื่อสารความรู้ประชาคมอาเซียนและแนวคิดปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง ที่คณะผู้วิจัยจะสร้างความรู้เพื่อสนับสนุนรูปแบบการร่วมมือการพัฒนาข้ามแดนไทย-พม่า (สังขละบุรีโมเดล) 3.11 สัมมนาเชิงปฏิบัติการ ยกร่างรูปแบบรูปแบบการร่วมมือพัฒนาข้ามแดนไทย-พม่า (สังขละบุรีโมเดล) ใน 3 มุมมอง สังคมและว้ฒนธรรม ,เศรษฐกิจ,ความมั่นคง 3.12 วิเคราะห์คุณค่าของรูปแบบความร่วมมือพัฒนาข้ามแดนไทย-พม่า (สังขละบุรีโมเดล) ใน 3 มุมมอง สังคมและว้ฒนธรรม ,เศรษฐกิจ,ความมั่นคง 3.13 ทำการตรวจสอบความเป็นไปได้ของรูปแบบความร่วมมือพัฒนาข้ามแดนไทย-พม่า (สังขละบุรีโมเดล)
ขั้นตอนที่ 4 เสนอผลงานวิจัย (Present Phase) 4.1 สรุปผลการดำเนินงาน 4.2 เขียนรายงาน 4.3 นำเสนอผลงานวิจัย (แถลงผลงานวิจัย) 4.5 จัดทำงานวิจัยฉบับสมบูรณ์

อ่านเพิ่มเติม »

มาเลเซีย วันที่ สอง ของสจว110

พวกเราถึงมาเลเซีย ก็น่าจะเย็นแล้ว ระหว่างทางบ้านเมืองของมาเลเซียก็เป็นป่าเขาเหมือนของเรา แต่ของมาเลเซียบังคับและควบคุมความเร็วที่ 80-90กิโลเมตรต่อชั่วโมง  นั่งรถไปก็มีอาการเซ็งไป บ้างเล็กน้อย ฝนก็ตกพรำพรำ นึกถึงเมืองระนองจับใจ เห็นเฟรินใบมะขามก็เหมือนพื้นที่ปักษ์ใต้ของเรา  เรามีโอกาสได้แวะเมืองมะละกา สวยงามมาก เพราะสไตร์บ้านเรือนเป็นโปรเตกิส เหมือนระนอง นั้งรถสามล้อชมเมืองก็เพลิดเพลินดี ขากลับก็เดินกลับมาที่เดิม เพราะรถบัสที่ไปรับโดนตำรวจไล่

ถึงกัวลาลัมเปอร์ อาหารค่ำพอดี เข้าที่พัก ระหว่างทางก็ชะโงกทัวร์ดูปิโตนัส ตึกแฝดสูงของมาเลเซีย และกลับเข้าที่พัก เหนื่อยมาก ไม่ออกไปไหนชะโงกทัวร์ดูบ้านเมืองของมาเลเซียทางหน้าต่าง
ตื่นเช้ารีบตื่นมารับประทานอาหารเช้า  แล้วต้องรีบไปสถานทูตไทยเพื่อฟังคำบรรยาย ถึงสถานทูตฟังคำบรรยายดีมาก แต่ผู้พูดดูจะมีอารมณ์เล็กน้อยตอนเล่าเรื่องโดนทุบรถเอากระเป๋าสตางค์ เพราะไปแจ้งความแล้วไม่ได้รับการติดตามดูแล พวกเราก็ฟังแล้วก็รู้สึกไม่ค่อยดี จากนั้นพวกเราก็ได้ไปถ่ายรูปอีกครั้งที่ตึกแฝด ซึ่งเป็นที่ชื่นชอบของนักท่องเที่ยว (โดยการยัดเยียดของไกด์) เพราะคิดไม่ออกว่าน่าสนใจตรงไหน และวิวสวยอย่างไร หรือถ้าใครไปเที่ยวแล้วต้องถ่ายรูปเก็บไว้เป็นที่ระลึกก็ไม่รู้ได้

    อาหารเที่ยงนำเสนอ หมูย่างเจนกิสข่าน กะทะใหญ่ ก็อร่อยดี แต่สงสัยเป็นร้านเด็กเด็กเยอะมาก  กินอิ่มก็เดินลงมา เจอเรื่องเศร้าอีกเรื่อง อาจาร์ยหน่อยของเราโดนกระชากกระเป๋าตังค์

   ไหนไหนก็ไหน วิจาร์ณอาจาร์ยหน่อยของเราซะเลย รูปหล่อพอประมาณ ปฏิบัติหน้าที่ได้อย่างเคร่งครัดสมชายชาติทหาร บางครั้งจะรู้สึกอักเสบอยู่บ้าง แต่ตะกอนใจใสสะอาด รุ่งเช้าก็มาทำหน้าที่ต่อไปด้วยสติปัญญาและไหวพริบ พร้อมสมาธิที่มีตลอดเวลาที่อาจาร์ยหน่อยเดินเข้าในห้องนักศึกษาประมาณว่า อาจาร์ยผู้คุ้มกฎนักศึกษา แต่ดูสายตาไม่มีแววกังวล สั่งตามคำสั่งทุกคนต้องปฏิบัติตาม อยากรู้จังเกิดปีอะไร เป็นปีชงของปีนี้หรือเปล่า ถ้ามะโรงละแน่แล้ว

  น้ำไหลไปแล้วไม่ไหลทวน ชีวิตเราไม่มีหวน ไม่กลับทวนเหมือนเก่า ทำนายได้ว่า ไอ้ขโมยมันคงไม่คืนของให้เราแล้ว แต่สิ่งที่ได้กลับมาเต็มเหนี่ยวคือประสพการณ์ต่างแดนที่หาไม่ได้อีกแล้ว และอย่างไรก็ตามพวกเรานักศึกษาสจว 110 ยังเอาใจช่วยอาจาร์ยเสมอ และรักอาจาร์ยมากขึ้น

คืนนี้ไปนอนที่ยะโฮบารู

อ่านเพิ่มเติม »

มาเลเซีย - สิงค์โปร์ เมืองที่สจว 110 ต้องจดจำมิรู้ลืม

พวกเราเริ่มออกเดินทาง วันที่ 11 มีนาคม 2555  ขึ้นรถไฟจากหัวลำโพง เดินทางเข้าสู่หาดใหญ่ เพื่อนหลายคนประทับใจมาก ในการนั้งรถไฟ เพราะครั้งนี้ได้ตู้นอน แบบตู้รัฐมนตรีสัญจร  ร้องเพลงตลอดคืน

ถึงหาดใหญ่ตอนสายสาย เดินทางไปบำเพ็ญประโยชน์ เลี้ยงอาหารเด็กกำพร้า โดยการเตรียมสถานที่ของเพื่อนที่เดินทางมาก่อนล่วงหน้า จัดหาของเตรียมให้น้องน้องครบ และได้ตามที่น้องน้องต้องการ ทุกคนดูอิ่มเอมใจ ที่ได้ทำบุญกุศลในครั้งนี้  ด้วยการจัดหาของรองปุ๋ม เพื่อนคนเก่งน้ำใจงามของเรา จากนั้นเดินทางเข้าที่พัก โรงแรม เซ็นทาร่า

ถึงเวลาอาหารเย็นพวกเรา จัดโดยเชลล์  เลี้ยงอาหารเย็น ที่ห้องอาหารญี่ปุ่น อาหารอร่อยดนตรีไพเราะ คืนนี้เพื่อนที่ไม่เคยขึ้นเวทีร้องเพลงได้ร้องหมดทุกคน สนุกสนานกันพอประมาณ หลังจากนั้นพักผ่อน เพื่อเตรยมตัวเดินทางไปมาเลเซียในวันพรุ่งนี้
13 มีนาคม 2555 พวกเรารึบตื่นแต่เช้า เพื่อลงมาทานอาหารเช้าก่อนออกเดินทาง ผู้เขียนลงมาสาย เดินไปเจออาร์ท (พันเอกนิวัตฺ  ) นั่งทานกับพี่กำพล ก็ขอเข้าไปร่วมวงด้วย ทักทายอาร์ตหายไปไหน พี่ไม่เจอเลย พี่กำพลตอบแทนไม่สบาย อืมมองหน้าแล้วก็คิดเหมือนกันว่าน้องเขาไม่สบาย แต่อาร์ทยิ้ม แล้วลุกขึ้นบอกจะรีบไปซื้อยาทานแก้ท้องเสีย ประมาณนั้น  เลยบอกอาร์ทพี่ฝากซื้อบ้าง ทานอาหารเรียบร้อย พวกเราขึ้นรถเดินทางไปด่านสะเดา มีผู้รู้จากหาดใหญ่บอกให้ฟังแล้วว่า ต้องใช้เวลานานมาก ก็เลยทำใจ พวกเราถึงด่านสะเดา เช็คเอกสาร โดยกรุ๊ปทัวร์จัดการให้แต่นานมาก จากนั้นเดินทางข้ามฝั่งไทย สู่ด่านนอกมาเลเซีย ทุกคนต้องลากกระเป๋าและสัมภาระไปเข้าคิว เตรียมทำพิธีการ อากาศร้อนมาก แถวยาวเหยียด เรายืนคุยกันไปเล่นกันไปตามประสา จนใกล้ถึงทางเข้า เบิ้ลก็ร้องเสียงดัง ดูพี่อาร์ทด้วย ดูพี่อาร์ทด้วย ทุกคนหันไปเห็น อาร์ทหน้าซีดตัวเหลือง เพื่อนผู้ชายก็วิ่งกรูกันเข้ามา ผู้เขียนสังเกตุเห็นว่าเท้าของอาร์ทไม่สามารถยันพื้นได้ เท้าของอาร์ทงอเหมือนสภาพคนช็อค ไม่น่าเป็นลมธรรมดา เจ้าป๊อกไวมาก กระโดดเข้ามาอุ้มไปวางไว้ที่โต๊ะข้างใน ช่วงนั้นชุลมุนมาก จำได้ว่าเพื่อนที่วิ่งเข้าไปคืออิ่ง เป็นพยาบาลถอดเสื้ออาร์ททันที ตามด้วยปุ๋ม ส่วนผู้เขียนตะโกนบอกพลอยซึ่งอยู่ด้านหน้าไปspeak กับเจ้าหน้าที่ พร้อมตะโกนเรียกหมอมนัสตลอดเวลา จนจำได้ว่าพี่นวยดุเบาเบาว่าไม่ต้องตะโกน ส่วนพลอยก็กระโดดเข้าไปคุยกับเจ้าหน้าที่ โดยไม่ได้ใช้เอกสาร โดยแจ้งเจ้าหน้าที่ว่าเรามีหมอมา เราจะให้หมอเราตรวจ เพื่อไม่ต้องให้เขาส่งอาร์ทเข้ามาเลเซีย จากนั้นคุณหมอมนัส ติดต่อโรงพยาบาลเอกชนที่หาดใหญ่ให้ ในช่วงที่เหตุการณ์ชุลมุนนั้น ต้องเคารพการตัดสินใจของเพื่อนคนหนึ่งซึ่งเขาไม่ต้องการให้เอ่ยชื่อ แต่ผู้เขียนรู้สึกว่าทราบซึ้งมาก ขณะเขียนยังรู้สึกน้ำตาคลอเบ้า นึกถึงผลบุญและกุศลดีของอาร์ทที่ได้ทำมาในช่วงระยะเวลาที่ผ่านมา  จำได้ว่าผู้เขียนกับอาร์ทกับเพื่อนหลายคนได้ไปทำความสะอาดลานวัด มีเด็กผู้หญิงคนหนึ่งวิ่งมาถามอาร์ทว่า วัดนี้ชื่ออะไร แถมบอกเราด้วยความไร้เดียงสาว่า แม่หนูตาย พ่อหนูก็ตายตอนนี้ย่าหนูเฝ้าพ่ออยู่ ย่าหนูจะโทรศัพท์บอกญาติ  อาร์ทก็เลยบอกให้เด็กผู้หญิงพาไปดู แล้ววิ่งมาบอกว่า พี่คนตายนอนยังไม่ใส่โลงเลย แล้วย่าเขานั้งเฝ้าศพอยู่ เห็นบอกว่าเจ้าอาวาสจะเอาโลงเย็นมาให้ แต่รอตั้งแต่เช้าแล้ว นี่ก็บ่ายแล้ว จากนั้นอาร์ทก็วิ่งเอาข้าวไปให้เด็กหญิงและย่าของเด็ก จากนั้นเราทำความสะอาดต่อจนเสร้จ จึงเดินข้ามฟากไปที่เราจัดงาน  อาร์ทก็ยังกังวลกับเหตุการณ์นั้นอยู่ บอกพี่เรามาบริจาคเงินซื้อโลงให้พ่อของเด็กกันเถอะ อาร์ทยื่นเงินของอาร์ทออกมาผู้เขียนกบอกว่าเอายังงั้นเหรอได้ ผู้เขียนก็ชักเงินเข้ามาสมทบ และบอกว่าเดี๋ยวพี่เรี่ยไรให้ ผู้เขียนก็เรี่ยไรไป ส่วนอาร์ทก็ยังพึมพำเกรงใจเพื่อน ผู้เขียนก็เลยหยุดเรี่ยไร ได้เงินประมาณ 5,000 กว่าบาท ขอบคุณเพื่อนทุกคนที่ร่วมทำบุญในวันนั้น  และได้ส่งให้อาร์ทไปให้เด็กและย่า ผลบุญครั้งนี้อาร์ททำด้วยใจที่มีเมตตาจิตจากใจของอาร์ทเอง ด้วยกุศลจิตที่ดี โดยที่ไม่ได้รู้จักเด็กและย่ามาก่อนเลย  หรือตอนไปบ้านปะไรโหนก อาร์ทมองเห็นสายตาทุกข์ยากของชาวบ้าน ก็เข้ามากระซิบบอกอีกทำให้จุดเริ่มต้นของการบริจาคเริ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว

คุณปุ๋ม เพื่อนผู้ที่ได้เล่าเรียน หนังสือกับเรามาเพียงระยะเวลาไม่นาน แต่มีใจเมตตาเป็นหลักใหญ่ตัดสินใจ ไม่ไปกลับพวกเรา แต่ติดตามดูแลอาร์ทกลับไปส่งที่โรงพยาบาลนครินทร์ เหตุผลที่ผู้เขียนได้ฟังจากปากของเพื่อนผู้นี้แล้วทำให้ผู้เขียน ดีใจกับอาร์ทด้วยหมดความกังวลในตัวของอาร์ทไปได้ส่วนหนึ่ง และยิ่งรับรู้การดูแลที่พี่ปุ๋มดูแลอาร์ท เหมือนญาติสนิท เหมือนน้องชายคนหนึ่ง ยิ่งทราบซึ้งใจมาก รวมทั้งครอบครัวของปุ๋ม คุณตั๊ก น้องมิลล์ ซึ่งทุกคนพอทราบว่าคุณแม่ต้องนอนหาดใหญ่คนเดียว ทั้งที่ไม่ใช่คนที่นั้นและต้องดูแลคนป่วยด้วย พวกเขากลับส่งแรงใจสนับสนุน ทั้งที่ครอบครัวเป็นห่วงปุ๋มมาก แถมยังบอกด้วยว่า อาร์ทโชคดีที่ได้คุณแม่ช่วย เพราะคุณแม่ปุ๋มช่วยคนรอดทุกคน
ผู้เขียนรับรู้ได้ว่า ความเมตตา ความดี ความจริงใจของ เพื่อนปุ๋มครั้งนี้ ไม่ได้มีแต่ผู้เขียนคนเดียวที่ทราบซึ้ง แต่ผู้เขียนเห็นสายตาของเพื่อนทั้งรุ่น สจว 110 เป็นเหมือนกันหมดทุกคน รวมไปทั้งท่านอาจารย์  และยังเห็นท่าทีของเพื่อนต่างมีท่าทีที่รักกันมากขึ้น ขอบคุณเพื่อนปุ๋มอีกครั้งอย่างจริงใจ

ขอบคุณแทนน้องอาร์ทของเรา จากใจจริงจริง สำหรับครอบครัวสุดสงวน  ผู้มีจิตใจดีและงดงามมากมาก

ติดตามความสนุกของมาเลเซียวันที่ สอง...........

อ่านเพิ่มเติม »

อีกนานแค่ไหน เราก็ยังเหมือนเดิม (สจว110)

.

... ไม่ จำเป็น หรอกคำสัญญา (มอง ที่ตา ก็เห็นหัวใจ)
เกิด มาเป็นพวกพันธุ์เดียวกัน (กอดคอกัน ละไปไหน ก็ไป)
สุข หรือทุกข์ ก็ไม่สำคัญ (ข้อ สำคัญ มันอยู่ที่ใจ)
ไม่ มีเงิน เราก็แบ่ง กันจน (เกิด เป็นคน ละไม่จน น้ำใจ)
( * ) วันนี้ วันไหน ดีร้ายเราจะไม่ทิ้งกัน
เมื่อไหน เมื่อนั้นถึงไหน ถึงกันละถึง ใจ
( ** ) เคยเป็นไงเราก็เป็นอย่างนั้น
เรารักกันไม่มีวันเปลี่ยนไป
เพื่อนเอยเพื่อนรัก เพื่อนเอยเพื่อนตาย
อีกนานแค่ไหน เราก็ยังเหมือนเดิม
.... ไม่จำเป็นหรอกคำสัญญา (มอง ที่ตา ก็เห็นหัวใจ)
เกิดมาเป็นพวกพันธุ์เดียวกัน (กอดคอกัน ไปไหน ก็ไป)
โน่น ภูเขา (จะลุย ก็ลุย) นั่น ทะเล (จะไป ก็ไป)
เหนื่อย ไม่กลัว (แต่กลัว ไม่มา) อยาก จะมา (มันก็ต้อง วัดใจ)
(*)
(**,**)
อีกนานแค่ไหน เราก็ยังเหมือนเดิม

อ่านเพิ่มเติม »

STRUCTURAL MODEL OF TEAM COLLABORATION (สังขละบุรี)

Dr. Norman Warner Naval Air Systems Command Human Systems Department
Patuxent River, MD และคณะ

รูปแบบของความร่วมมือที่จะเป็นกลไกที่มีประสิทธิภาพ  การทำความเข้าใจการดำเนินงานกลไกความรู้ความเข้าใจพื้นฐานการทำงานร่วมกันแบบทีม
จะต้องมีการกำหนดขอบเขตซึ่งครอบคลุมทุกองค์ประกอบที่สำคัญและกลไกของการทำงานร่วมกันเป็นทีม จะต้องกำหนดขอบเขตวิธีการที่จะอธิบายรูปแบบดังนี้:
(1) กำหนดขอบเขตปัญหาสำหรับรูปแบบ,
(2) กำหนดขั้นตอนการทำงานร่วมกันต่าง ๆ ที่ทีมงานจะต้องผ่านการแก้ปัญหาร่วมกัน,
(3) กำหนดกระบวนการ ความรู้ความเข้าใจที่ทีมจะต้องรู้ร่วมกัน
(4) กำหนดและอธิบายส่วนประกอบในการประมวลผลข้อมูลที่ทีมงานจะดำเนินการเพื่อให้บรรลุขั้นตอนการทำงานร่วมกัน
(5) กำหนดความรู้ที่จำเป็นเพื่อให้บรรลุในแต่ละองค์ประกอบการประมวลผลข้อมูลและ
(6) กำหนดกลไกการสื่อสารที่ใช้โดยทีมงานที่จะสร้างความรู้ที่จำเป็นพร้อมกับสนับสนุนการประมวลผลข้อมูล

ส่วนประกอบของรูปแบบ (Model Component)
input ของ model  ปัจจัยแสดงข้อมูลทั่วไปที่จำเป็นต้องมีก่อนที่จะมีทีมทำงานร่วมกัน ข้อมูลนี้รวมถึงรายการต่างๆเช่น:
(1) คำอธิบายของงานปัญหาที่จะแก้ไข,
(2) ความเชี่ยวชาญสมาชิกในทีม,
(3) การจัดโครงสร้างองค์กร,
(4) บทบาทของสมาชิกในทีมและความรับผิดชอบและ
(5) เหตุการณ์ที่คาดการณ์ / ข้อมูลในอนาคต

Collaboration Stages and Cognitive Processes.
ขั้นตอนการทำงานร่วมกันและกระบวนการทางความรู้
รูปแบบนี้มีสี่ขั้นตอน  พึ่งพาซึ่งกันและกันจากความร่วมมือของทีม ขั้นตอนดังนี้:

1. Team Knowledge Base Construction
2. Collaborative Team Problem Solving
3. Team Consensus,
4. Product Evaluation & RevisionConsensus

Team Knowledge Base Construction
สร้างฐานความรู้เป็นขั้นตอนแรกในการทำงานร่วมกันเป็นทีม  และเริ่มต้นด้วยการระบุข้อมูลโดเมนที่เกี่ยวข้องจำเป็น  การเลือกสมาชิกในทีมที่ต้องการ ตั้งค่าสภาพแวดล้อมการสื่อสารที่จำเป็นในการแก้ไขปัญหา การพัฒนารูปแบบที่สมาชิกในทีมต้องการ จากปัญหาที่เกิดขึ้น,
และพัฒนาองค์ความรู้

ตอนต่อไป.............

อ่านเพิ่มเติม »

งานวิจัยของสจว 110 (ลองคิดดู)

สจว 110 ได้รับมอบหมายให้ทำวิจัย เกี่ยวกับสังขละบุรีโมเดล  ว่าด้วยเรื่อง รูปแบบความร่วมมือการพัฒนาข้ามแดนไทย-พม่า เพื่อมุ่งสู่ประชาคมอาเซียน ศึกษากรณี :ประยุกต์แนวคิดปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงเป็นเครื่องมือ

การพัฒนาข้ามแดน (CBD: Cross Border Development)  กำลังเป็นปัจจัยเร่งด่วนที่นานาประเทศ เร่งที่จะดำเนินการให้เกิดความร่วมมือระหว่างประเทศร่วมกัน เพื่อแชร์ทรัพยากร แชร์ข้อมูล และเพิ่มประสิทธิภาพการค้าขาย การอยู่ร่วมกันโดยได้รับประโยชน์ทั้งสองฝ่าย

โดยเฉพาะปัจจัยการเปลี่ยนแปลงของโลก ซึ่งจะเปลี่ยนมหาอำนาจโลกมาทางด้านเอซีย คือ จีนและอินเดีย การรวมตัวของประชาคมอาเซียน และการเข้าสู่ประชาคมอาเซียนอีก 3 ปีข้างหน้า แต่ละประเทศจะต้องมีแผนเชิงรุกเพื่อเพิ่มศักยภาพของตนเอง ขณะเดียวกันแผนตั้งรับอันเกิดจากข้อเสียในการไหลอย่างไม่เป็นระบบก็จำเป็นต้องทำอย่างรีบด่วน  งานวิจัยของสจว 110 ก็เป็นงานวิชาการที่จะต้องตอบโจทย์ของชาติให้ได้เช่นเดียวกัน ในเรื่องความร่วมมือการพัฒนาข้ามแดน ไทย-พม่า ให้เกิดเป็นแผนเชิงรุกและรับ ในการเข้าสู่ประชาคมอาเซียน โดยได้รับความร่วมมือกันและสานประโยชน์ร่วมกันทั้งสองประเทศ

จากทฤษฎี  Frey, B.B., Lohmeier, J.H., Lee, S.W., & Tollefson, N. (2006). Measuring collaboration among grant partners. American Journal of Evaluation, 27, 3, 383-392.)

The five stages are described as:

	level	knowlage
ต่ำ	1. Networking-Aware of organization การสร้างเครือข่าย -Loosely defined roles -Little communication -All decisions are made independently	การศึกษา    วัฒนธรรม    เศรษฐกิจ    สาธารณสุข
	2. Cooperation-Provide information to each other การประสานงาน -Somewhat defined roles -Formal communication -All decisions are made independently	การศึกษา    วัฒนธรรม    เศรษฐกิจ    สาธารณสุข    การข้ามแดน
	3. Coordination-Share information and resources การร่วมมือ -Defined roles -Frequent communication -Some shared decision making	การศึกษา    วัฒนธรรม    เศรษฐกิจ    สาธารณสุข    การข้ามแดน
	4. Coalition -Share ideas แลกเปลี่ยนความคิดเห็น -Share resources -Frequent and prioritized communication -All members have a vote in decision making	การศึกษา    วัฒนธรรม    เศรษฐกิจ    สาธารณสุข    การข้ามแดน
สูง	5. Collaboration-Members belong to one system การทำงานร่วมกัน -Frequent communication is characterized by mutual trust -Consensus is reached on all decisions	ร่วมทำข้อกำหนดร่วมกัน ในทุกด้าน บนฐานของการใช้ประโยชน์ร่วมกัน

ถ้าเราลองศึกษาระดับความร่วมมือ  จะเห็นว่าในการพัฒนาความร่วมมือ จะต้องมีการวางแผนเป็นลำดับขั้น ก่อนที่จะได้รับความร่วมมืออย่างจริงจังทั้งสองฝ่าย เริ่มจากการสร้างเครือข่ายธรรมชาติ สร้างองค์ความรู้ที่ต้องการให้เครือข่ายได้รับ เช่นองค์ความรู้ปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง  จากนั้นจากเครือข่าย จะเป็นรูปแบบของการประสานงาน จะเริ่มมีหน่วยงานที่รับผิดชอบมาเป็นหลักให้ โดยเริ่มมีข้อตกลงระหว่างเครือข่าย พัฒนาเป็นความร่วมมือระหว่างภาครัฐในบริเวณชายแดน จนถึง การแลกเปลี่ยนความคิดเห็น ข้อกำหนดข้อตกลงระดับชาติ พัฒนาสู่การทำงานร่วมกัน บนฐานการใช้ประโยน์ร่วมกัน  สู่การเปิดประตูชายแดนในที่สุด

ทำตัวเป็นนักคิดสักวัน

อ่านเพิ่มเติม »

วันที่ 3 ของการดูงานภาคตะวันออก

วันนี้..(3 กุมภาพันธุ์ 2555) พวกเรารัปทานอาหารเช้าที่โรงแรม พร้อมหน้าพร้อมตา แต่เร่งรีบ เนื่องจากเมื่อคืน เป็น Back To School  สนุกกันเต็มที่ พวกเราเวลาทำงานก็เต็มที่ เวลางานเลี้ยงก็สุดมันส์

วันนี้เราเดินทางไปดูงาน กิจการของทหารเรือ ที่กองเรือยุทธการ รับฟังคำบรรยายสรุป ฟังจบก็อยากให้กองเรือยุทธการ มีเรือดำน้ำ เพราะมันมีค่ามากมหาศาล ทั้งด้านความมั่นคง เศรษฐกิจ สิ่งแวดล้อมธรรมชาติ และเป็นปฏิบัติการจิตวิทยา แต่อย่างไรก็ตาม ระหว่างที่เรายังไม่มีเรือดำน้ำ เราก็ควรฝึกมาตรฐานเกี่ยวกับเรือดำน้ำให้แก่คนของเราก่อน เวลาซื้อมาแล้วจะได้ไม่ต้องใช้เวลามากในการฝึก หลังจากฟังบรรยายสรุป คณะของเราได้ไปวางพวงมาลาพระอนุสาวรีย์ พล.ร.อ พระเจ้าบรมวงศ์เธอพระองค์เจ้าอาภากรเกียรติวงศ์ กรมหลวงชุมพรเขตอุดมศักดิ์ 

จากนั้นเดินทางเข้าเยี่ยมชม ศูนย์อนุรักษ์พันธุ์เต่าทะเล ฟังบรรยายสรุป และดูวีดีทัศน์ ขอชมเชยในการจัดทำวีดีทัศน์ เรื่องการอนุรักษ์เต่าทะเลได้ดีมาก  เป็นโครงการที่สามารถอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมและสร้างเครือข่ายการอนุรักษ์ได้ดี น่าจะมีการปรับพัฒนาเป็นการท่องเที่ยวในระดับชาติได้ทีเดียว จากการสังเกตุผู้เข้าเยี่ยมชมเป็นชาวไทย เป็นนักเรียน หรือเป็นคณะที่เป็นเป้าหมายของโครงการ เพื่อการอนุรักษ์พันธ์เต่า เราน่าจะพัฒนาให้เป็นแหล่งเรียนรู้เชิงท่องเที่ยว นักท่องเที่ยวต่างชาติสามารถเข้าชมได้สะดวก น่าจะเพิ่มมูลค่าได้อีกมหาศาล  พวกเรา 70 กว่าคน ก็ไปทำการปล่อยเต่า 1 ตัว

หลังจากรัปทานอาหารกลางวัน พวกเราก็ได้มีโอกาสทดลองนั่งรถสะเทินน้ำสะเทินบก เวลาอยู่บนบก ก็ดูสูงต้องปีนขึ้นไปนั่ง ทหารก็นำพวกเราแบ่งเป็น 3 กลุ่ม ขับลงทะเล ก่อนลงก็เรียบชายฝั่งไป แล้วค่อยค่อยลงน้ำกลายเป็นเรือ  ผู้เขียนแรกแรกก็เกร็ง พอรถแล่นไปซักพักในทะเล ก็เหมือนนั้งเรือ จากนั้นก็กลับขึ้นบก เวลาลงนี่สิปปีนลงมายากหน่อย

สำหรับทริปนี้ เริ่มเดินทางวันที่ 1 - 3 กุมภาพันธุ์ 2555 ทุกอย่างเรียบร้อย และราบรื่นดี มีช่วงที่เราไปดูงานของ ดร.ถาวร พรประภา และทานอาหารเที่ยงฝนตกลงมาหนักมาก มีเพื่อนบางคนแอบกระซิบว่า ก็เมื่อคืน ท่าน(-X-) ร้องเพลงเย้ยฟ้านะสิ ฝนเลยตก

เตรียมตัว เตรียมพลัง เตรียมใจ

ไปสู้งานที่สังขละบุรีกันเถอะเพื่อนเพื่อน (และอาจาร์ย)

อ่านเพิ่มเติม »

วันที่ 2......ของการเดินทางดูงานภาคตะวันออก

วันนี้ (2 กุมภาพันธ์ 2555) วันนี้เป็นวันที่ 2 ของการดูงานภาคตะวันออก และ คืนนี้เป็นคืนพิเศษสำหรับพวกเรา back to school

เมื่อวานพวกเราแข่งกีฬากับมหาวิทยาลัยบูรพา  ผู้ชายแข่งบอล ผู้หญิงแข่งแชร์บอล ทุกคนร่วมมือร่วมใจกันมากเลย  ผู้เขียนก็แต่งตัวชุดกีฬาอย่างดี มาเป็นกำลังใจให้เพื่อนเพือน แต่ไม่ได้แข่ง หวาดกลัวว่ากระดูกไม่ค่อยจะอำนวย แต่ก็มีเพื่อนผู้หญิงหลายคน เป็นนักสู้ลงแข่งกับทีมนักกีฬาของมหาวิทยาลัยบูรพา  การแข่งขันจบด้วยดี โดยมีความสนุกของนักเชียร์ข้างเวที แต่ไม่รู้สนุกกับการเชียร์บอลหรือแชร์บอล หรือ อะไรมากมาย

วันนี้ ช่วงเช้า เราเยี่ยมชมบริษัท ปตท  โรงแยกก๊าซธรรมชาติ  ปตท. เป็นผู้ประกอบการธุรกิจโรงแยกก๊าซธรรมชาติรายใหญ่ในประเทศไทย โดยได้ก่อสร้างโรงแยกก๊าซธรรมชาติหน่วยที่ 1 ที่ ต.มาบตาพุด อ.เมือง จ.ระยอง  จากนั้น เราไปเยี่ยมชมผลิตภัณฑ์ ดร.ถาวร พรประภา ที่นี่ให้แง่คิดอะไรหลายอย่าง เช่นใบไม้ ที่ให้ความคิดได้หลากหลายแง่มุม ผู้บรรยาย บอกความหมายว่า ปู่ของเขาคิดให้มีใบไม้หลายใบ บริษัทของครอบครัวจึงแตกกิ่งสาขาออกไปเป็นบริษัทในเครือมากมาย  การค้าที่สายตายาวไกลของปู่ ที่คิดค้าขายกับญี่ปุ่น เนื่องจากญี่ปุ่นสุภาพและมีระเบียบ  ผู้เขียนเห็นการตกแต่งพิพิธภัณฑ์ ดูน่าสนใจ และเป็นที่ภาคภูมิใจของลูกหลานและวงศ์ตระกูล   จากนั้นทานอาหารเที่ยง นักกอลฟ์ก็เตรียมตัวไปเล่นกอลฟ์ ที่สยามคันทรีคลับ ซึ่งเชื่อกันว่าเป็นสนามที่สวยแห่งหนึ่ง สำหรับผู้เขียนเอง ก็ยังรักสนามกอลฟ์หลังบ้านที่ระนอง เหมือนเดิม เพราะตีได้ทุกวัน

เมื่อเข้าพักโรงแรม บางส่วนออกไปตรวจสภาวะการณ์ เพื่อเตรียมแต่งตัวชุดนักเรียนคืนนี้ ทุกคนต้องแต่งชุดนักเรียนมาในงาน และแล้วงานก็เริ่มทุกคนแปลงตัวเองเป็นนักเรียน เดินเข้างานแต่ละคนน่ารักมาก ตื่นเต้น ไม่สนใจพิธีกร ถ่ายรูปอย่างเดียว บางพวกก็สนุกกับนักเรียนหญิงโรงเรียนอื่นซะนี่ กว่างานจะเข้าที่  แต่ก็สนุกสนาน คาราบาวแป๊ะร้องเพื่อนก็กรี๊ด

แต่เมื่อพิจรณาโต๊ะอาจาร์ยแล้วดูไม่ค่อยมีความสุข สนุกเท่าที่ควร อันเนื่องมาจากความสนุกที่มากเกินควรของพวกเรา  การจัดงานเลี้ยงที่ดี ต้องให้แขกที่มาร่วมงานได้มีโอกาสแสดงออก อารมณ์ที่เขาชอบก่อน เช่นให้ท่านได้มีโอกาสร้องเพลง หรือเต้นรำ ท่านคงไม่มานั่งดูพวกเรากรี๊ดสลบได้นานหรอก ให้พวกท่านเหล่านั้นได้มีส่วนร่วมกับเราอย่างเป็นธรรมชาติ

งานคืนนี้สนุกสนาน กันเต็มที่ แต่อยากบอกเพื่อนทุกคนว่า เราควรสนุกพร้อมกับแขกของงานเราด้วย เพื่อนต้องสนุกในทิศทางเดียวกัน ต้องสังเกตุความรู้สึกของเพื่อนเรา แขกของเราด้วยว่าเพื่อนเราแฮปปี้หรือเปล่า ต้องแคร์ความรู้สึกของเพื่อนมากมาก ชีวิตเราสามารถที่จะทำเรื่องสนุกสนานได้อีกมากมายในชีวิต และสนุกได้มากกว่านี้ แต่การสนุกเต็มที่ด้วยความแฮปปี้ของทุกคนในสจว 110 พร้อมกันนะหายาก ยอมรับเถอะว่าเรามาเรียนที่นี่ ก็เพื่อต้องการเพื่อนใหม่ให้สิ่งดีดีกับชีวิตของเรา และเราจะเป็นสิ่งดีดีให้เพื่อนของเราด้วยเช่นกัน

ให้กำลังใจเพื่อน สร้างความสุขให้เพื่อน เมตตาและอภัย ให้กัน จะนำพาซึ่งความสุขมาให้เรา

Back To School ฝากข้อคิดไว้อีกมากมายในใจเพื่อนๆ

อ่านเพิ่มเติม »

วันที่..1.....การเดินทางดูงานภาคตะวันออก

วันนี้ (1 กุมภาพันธ์ 2555 ) วันแรกของการดูงาน ภาคตะวันออก สำหรับทริปนี้ เรามีการดูงานด้วยกัน 3 วัน พักค้างคืน 2 คืน สำหรับวันนี้เป็นวันแรกของการเดินทาง ทุกคนมาขึ้นรถแต่เช้าเหมือนทุกครั้ง แต่ รวดเร็วกว่าเดิม เนื่องจากเกิดความชำนาญขึ้น ก่อนออกจากสถาบัน เรากราบขอพร ท้าวอสังยกะสูร เพื่อขอพรให้เดินทางด้วยความสวัสดิภาพ เช้านี้ เราออกจากกรุงเทพ มุ่งหน้าไปฉะเชิงเทรา เพื่อกราบไหว้ หลวงพ่อโสธร  เป็นวิธีการของสจว ที่ออกแบบทริปดูงานไม่ให้เคร่งเครียดมาก ในระหว่างสถานที่ดูงานที่เราจะต้องไปดู ถ้าผ่านสถานที่ท่องเที่ยวใดที่เป็นจุดสำคัญ และมีเวลาพอ ทางสถาบันก็จะจัดให้นักศึกษาได้มีโอกาสแวะเยี่ยมชม พวกเราลงกราบไหว้หลวงพ่อโสธร ขอพรกันถ้วนหน้า    ในโบสฐ์ใหม่ที่สร้างเสร้จ สวยงาม ผู้เขียนก็สวดมนต์อธิษฐานเสียงดัง คือเป็นเคล็ดลับอย่างหนึ่งนะ การสวดมนต์ขอพรพระต้องเปล่งเสียงออกมาให้ เทวดาที่รักษาองค์พระได้ยิน ห้ามสวดมนต์ในใจ ไม่มีใครได้ยิน และจิตเราเองก็จะไม่ได้ยิน เสียงขอพรของเราด้วย  ผู้เขียนรีบไปที่โบสฐ์เก่า เพื่อไปติดทองหลวงพ่อองค์จริง ตั้งใจจะไปขอพรโชคลาภจากหลวงพ่อสักหน่อย

ออกจากวัดหลวงพ่อโสธร  (ถ้าถามชื่อจริงวัดจะตอบถูกไหมน้อ) มุ่งหน้าไปทางอำเภอพนมสารคาม ไปดูงานที่ค่ายทหารพัฒนา ได้รับการต้อนรับอย่างดี สำหรับหน่วยทหารหน่วยนี้พัฒนาจริงจริง เพราะมีรถสำหรับประกอบอาหาร รถสำหรับทำน้ำดื่ม  ผู้เขียนมาเรียนที่สถาบันแห่งนี้ งานหลักคือการดูงานกิจการทหาร ดูการใช้อาวุธของทหาร ดูการทำงานของทหารหลายหน่วย อาชีพทหาร ต้องฝึกและฝึก จากนั้นก็ช่วยเหลือพัฒนาความเป็นอยู่ประชาชน  ความรู้หลักที่ทหารมักต้องรับให้ทันสมัยคือ การใช้อาวุธสมัยใหม่  แต่เป็นที่น่าสังเกตุ ความรู้ใหม่ด้านการจัดการองค์กร นวัตกรรมบริหารใหม่ๆ เช่นแนวคิดการจัดทำยุทธศาสตร์ วิธีคิดให้ได้มาซึ่ง ยุทธศาสตร์ทางเลือก ศาสตร์ใหม่ ที่คนทั้งโลกต้องรู้ ทหารมีน้อยมาก เช่นพูดถึงกลยุทธ์ ทหารนึกถึง ซุนหวู่ ไม่นึกถึง โมเดลของ ไมเคิล อี พอร์เตอร์ หรือ นักกลยุทธ์อีกมากมายที่มีวิธีคิดหลากหลาย หรือแม้กระทั่งเรื่องไอที หรือเป็นวัฒนธรรมของทหาร ห้ามคิดนอกกรอบ ต้องปฏิบัติตามคำสั่งอย่างเคร่งครัด  อย่างไรก็ดี เราควรมี มหาวิทยาลัยของทหาร ที่ต้องผสมผสานศาสตร์หลายแขนง เข้าไปด้วยกัน อันเนื่องมาจากสงครามการรบเปลี่ยนไป จากสงครามที่ต้องใช้อาวุธห่ำหั่นกัน มาเป็นสงครามเศรษฐกิจ ซึ่งอาจทำให้คนทั่วโลกอดอยาก ถึงเวลานั้น เราคงต้องการให้ทหารซึ่งมีกองกำลังมากมาย ช่วยเหลือประชาชนอย่างไร  หรือสงครามที่เราต้องสู้กับธรรมชาติในเรื่องอุทกภัยต่างๆ 

จากนั้นเราเดินทางต่อไปที่ โครงการพระราชดำริ เขาหินซ้อน  ได้รับฟังคำบรรยายสรุป และการต้อนรับอย่างอบอุ่น หลังจากดูงาน ผู้เขียน มีข้อสังเกตุไว้ว่า ใครสนใจไหมว่า ทำไมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดา ท่านทรงมีดำริเปิดร้านภูฟ้า ท่านทรงให้ออกแบบร้านภูฟ้าของท่านอย่างงดงาม ทันสมัย และทำการตลาดง่ายง่าย  ร้านภูฟ้าของพระองค์ท่าน จะตั้งอยู่ในทำเลที่ดี และประชาชนให้ความสนใจมาก  เป็นความกรุณาของพระองค์ท่าน ท่านทราบดีว่าชาวบ้านที่ผลิตสินค้าในโครงการพระราชดำริต่างๆ ไม่มีโอกาสได้ขายสินค้าหรือโชว์สินค้าในช่องทางที่ลูกค้ามีกำลังซื้อ ท่านจึงทรงสร้างช่องทางจัดจำหน่ายที่มีพลัง เพื่อให้ชาวบ้านที่ผลิตสินค้าได้ดีและยั่งยืนสามารถเข้าถึงลูกค้าได้     พระองค์ท่านทรงเหนือชั้นในด้านการตลาดมาก      เราซึ่งเป็นราษฏรของท่านต้องสนองความคิดพระองค์ท่านให้ได้ การผลิตสินค้าใดจะต้องมีแพ็คเก็จจริงสวยงาม ให้ตรงตามความต้องการลูกค้า และผลักดันสินค้าของชาวบ้านให้สามารถเข้าไปขายในร้านภูฟ้าของพระองค์ท่านให้ได้ เพื่ออาชีพชาวบ้านจะยั่งยืน

ช่วงเย็นเราไปร่วมแข่งกีฬากับมหาวิทยาลัยบูรพา

วันต่อต่อไป สนุกสนานมาก Back To School

อ่านเพิ่มเติม »